Цитаты из книги «Sad Girls», Lang Leav

Mae-Shen Leopardess
Mae-Shen Leopardessцитирует2 года назад
“Anxiety is a tricky thing, honey. It’s kind of like the weather, you know? You can have a whole lot of blue skies, then all of a sudden, it goes El fucking Niño on you.”
fofozo
fofozoцитирует3 года назад
Black is a shade—one that holds its presence in every gradation of gray, departing only with its transition into white
yuan xyveruous heimat
yuan xyveruous heimatцитируетв прошлом году
“I used to think people were like lighthouses. That they were there to protect you. But they’re not. People are like whirlpools. They pull you in; they drag you under. You have to work so hard just to keep your head above water.”
thebookishome
thebookishomeцитирует2 года назад
At times, the scenarios I pictured were so graphic they left me wondering whether, perhaps, there is another version of me somewhere that has lived it. Maybe we slip in and out of alternate worlds through our minds and our imaginations, picking up scar tissue from other dimensions.
S
Sцитирует8 месяцев назад
“It’s amazing what people create using their pain. Work that is touched by melancholy has its own unique beauty. Even the word ‘melancholy’ is pretty, the way it rolls on your tongue. I think sadness adds something to literature that is unique. It’s an ingredient like …” I thought for a moment. “Like salt. Salt has that power to completely transform a dish. I think sadness has that same transformative effect in literature.”
chezka
chezkaцитирует2 года назад
“It’s almost like there was only an up and down before him, but now I have discovered you can also go sideways too.
Karina Romero
Karina Romeroцитирует2 года назад
the lie formed a life of its own. It became an evil presence, a curse.
beapamplona
beapamplonaцитирует3 года назад
Perhaps I had wanted to create some kind of commotion, something to break the monotony.
fofozo
fofozoцитирует3 года назад
But you can’t make people listen. They have to come round in their own time
Մարիամ Հարությունյան
Մարիամ Հարությունյանцитирует4 месяца назад
Death, like fiction, is brutal in its symmetry. Take this story and strip it down—all the way back—until you are left with two points. Two dots on a vast, blank canvas, separated by a sea of white. Here, we have come to the first point, where the bath is drawn and the hand is reaching for the razor blade. I will meet you at the next, by the axle of a screaming wheel, the revolution of a clock, the closing of an orbit.

One

I was three weeks shy of turning eighteen when I was struck with the cruel affliction of anxiety. It came in the form of a panic attack, seemingly from nowhere—a bolt from the blue. Like a thunderclap in my chest, an icy river down the length of my spine. Terror and confusion clawed at the edges of my brain as I clutched fistfuls of the sweat-soaked bedsheets I had slept fitfully in, just moments before. As my mind struggled to comprehend this new and frightful development, there was a dim thought that echoed through the midst of my blind panic. It told me, with a chilling certainty, that nothing would ever be the same again.

I have no doubt that the sudden onset of my anxiety had everything to do with the lie. To this day, I do not know why that terrible untruth spilled from my lips. But as soon as it did, the lie formed a life of its own. It became an evil presence, a curse. I told this wicked lie one ill-fated night to my two best friends, Lucy and Candela, who were sworn to secrecy on the lives of their loved ones. Lucy offered up her mother, and Candela, her sister Eve.

Մահը, ինչպես գեղարվեստական նկարագիրը, դաժան է իր համաչափության մեջ: Վերցրեք այս պատմությունը և հանեք ներքևը ՝ ամբողջ ճանապարհը մինչև վերջ, մինչև ձեզ մնան երկու միավոր: Երկու կետ ՝ հսկայական, դատարկ կտավի վրա, որը բաժանված է սպիտակ ծովով: Այստեղ մենք հասանք առաջին կետին, որտեղ բաղնիքը նկարվում է, և ձեռքը հասնում է ածելուի սայրին: Ես ձեզ կհանդիպեմ հաջորդ օրը ՝ ճչացող անիվի առանցքով, ժամացույցի հեղափոխությամբ, ուղեծրի փակմամբ:

Մեկ

Ես երեք շաբաթ ամաչում էի տասնութ տարեկան դառնալիս, երբ ինձ հարվածեցին անհանգստության դաժան տառապանքով: Դա գալիս էր խուճապի հարձակման տեսքով, կարծես ոչ մի տեղից, կապույտից պտուտակ: Կրծքավանդակի ամպրոպի պես, սառցե գետը ցողում է ողնաշարի երկարությանը: Ահաբեկչությունն ու խառնաշփոթը խառնվել էին ուղեղի ծայրերին, երբ ես կպչում էի քրտինքով ներծծված անկողնային ծածկոցների բռունցքները, որոնց վրա ես քնել էի հարմարավետորեն, հենց այդ պահերից անմիջապես հետո: Երբ միտքս պայքարում էր ընկալել այս նոր և վախեցած զարգացումը, մի մռայլ միտք կար, որ արձագանքեց իմ կույր խուճապի միջով: Դա ցնցող համոզվածությամբ ասաց ինձ, որ այլևս ոչինչ այլևս նույնը չի լինի:

Ես կասկած չունեմ, որ իմ անհանգստության հանկարծակի սկիզբը ամեն ինչ կապ ուներ ստի հետ: Մինչ օրս չգիտեմ, թե ինչու է այդ սարսափելի անիրավությունը թափվել իմ շուրթերից: Բայց հենց որ դա տեղի ունեցավ, սուտը ձևավորեց իր սեփական կյանքը: Այն դարձավ չար ներկայություն, հայհոյանք: Ես պատմեցի այս չար ստին մի հիվանդագին գիշեր իմ երկու լավագույն ընկերների ՝ Լյուսիի և Քենդելայի հետ, որոնք երդվել էին գաղտնի պահել իրենց սիրելիների կյանքը: Լյուսին առաջարկեց մորը և Քենդելային ՝ քրոջը ՝ Եվային:

S
Sцитирует8 месяцев назад
But I don’t think all writers are sad. I think it’s the other way around—all sad people write. It’s a form of catharsis, a way of working through things that feel unresolved, like undoing a knot. People who are prone to sadness are more likely to pick up a pen.
S
Sцитирует8 месяцев назад
“Hey,” I said, turning to face him. “Do you think there’s an alternate universe where we didn’t have to worry about all this stuff? Where we could keep hanging out and no one would care?”

“Yeah,” said Rad with a smile. “We’re just characters in a book, remember? There are millions of books out there. We could be living all sorts of different lives.”
S
Sцитирует8 месяцев назад
Describing a panic attack to someone who has never experienced one is impossible. However, to one who has, no explanation is needed. You just have to say the word “anxiety,” and their eyes would light up with a knowing look. A mixture of “Welcome to the club” and “I know it sucks, but at least you’re not alone.”
S
Sцитирует8 месяцев назад
“I always wondered why that dent was there,” I said.

“Her puppy, Starflash, chewed on it,” said Rad. “I think she liked it more because of that. She used to say that the most beautiful things are damaged in some way.”
Anna
Annaцитируетв прошлом году
learned that writing is the consolation prize you are given when you don’t get the thing you want the most.”
yuan xyveruous heimat
yuan xyveruous heimatцитируетв прошлом году
“Well, that’s the thing,” she said. “Your first love isn’t the first person you give your heart to—it’s the first one who breaks it.”
vannyvalencia
vannyvalenciaцитирует2 года назад
“It’s so cliché, isn’t it?”
“There’s a reason why things in this world turn into clichés. It’s because they’re common,” she said with a smile.
chezka
chezkaцитирует2 года назад
Everything happens for a reason.
chezka
chezkaцитирует2 года назад
“Your first love isn’t the first person you give your heart to—it’s the first one who breaks it.”
b0661314697
b0661314697цитирует2 года назад
most beautiful things are damaged in
bookmate icon
Тысячи книг — одна подписка
Вы покупаете не книгу, а доступ к самой большой библиотеке на русском языке.
fb2epub
Перетащите файлы сюда, не более 5 за один раз